beidrach 2 dä Serije


beidrach 2 dä Serije
siet 1445: woröm een Vereen fass 600 Jahre überlebt
een Bleck op dat, Wat? Tradizzijohn Nä ehrlech! bedeutet: nicht Stellstand, söndern Wiederjav von Verantwohdong.
*een Vereen, dä sitt däm 15. Johrhongert besteht, es kinne Zofall. hä ess een Zeeche do.. För, dat fuule Bajasch öwer Generationen Henwäch jett jefonde hann, et größer es als een einzelnes Festwochenende.*
een Datom, et verpflichtet
mr kann eine Johreszahl op een Wappe schriewe on se wie adrett behandele. odder mr kann se ähnz nähme. 1445 es im Düsseldörper Schützenwesen keen dekorative Zahl för eene Breefkopp. 1445 es een Jewech. een sech versreche. Eine Erennerong do..dran, dat Jemeenschaff nicht entsteht, weil jemand se op een Plakat druckt, söndern weil fuule Bajasch se emmer wedder neu frabrizeere.
wä Hütt op eene Schötzevereen blickt, süht döck zo-ehsch et Beld, et sech em leichtesten fotografieren lösst / lötts: Uniformen, Fahnen, Musick, Kermess, Könichspaah. et es sichtbar, laut on manchmol ooch angreifbar. äwer de spannendere frach liecht / litt tiefer: Wat? moss een Vereen könne, domet Hä nicht bloß een e paar Jahre übersteht, söndern Jahrhunderte? Wat? moss en ihn stecke (reg.), domet Hä Generationen verbindet, gesellschaftliche Brüche überlebt on trotzdäm emmer wedder fuule Bajasch fendet, de Verantwohdong öwernähme?
een Vereen überlebt nicht fass sechs Jahrhunderte, weil eemol im Johr jefiert wehd. Hä überlebt, weil Hä im Alldaach jebrucht wehd.
Tradizzijohn es kinne Moseom
et Messverständness bejinnt döck all schon beem Wöhd Tradizzijohn. för de eene klengt es noh Heemot, Verlösslechkeet on Erennerong. för anger klengt es noh Fussel, Stellstand on alten Regeln. Beides jrieft zo kohz. Tradizzijohn es nicht automatisch gut, bloß weil se alt es. äwer se ess onnit automatisch falsch, bloß weil se nicht neu erfonge wurde.
Eine lebendige Tradizzijohn es kinne Moseom, en däm all dat onger Jlas liecht / litt. se ess ehder wien Staffelstab: jede Jennerazzijohn bekommt / bekömmt em en de Hangk, drächt em een Stöcker wieder on entscheidet, wie se em weitergibt. Manche forme bliewe, anger verändere sech. Manche Rituale behalde ihre Senn, anger mösse neu erklärt wehde. akkerat dodren liecht / litt de eigentliche Stärk eines alten Vereins: hä moss nicht bewiese, dat fröher(anno) dozomol all dat nötzer wor. hä moss bewiese, dat hä Hütt noch jett bedeutet.
et Schützenwesen hät die Pröfong emmer wedder bestanden. Nicht ohn Riewong, nicht ohn Debatten, nicht ohn Fähler. äwer jrad doröm.dröm es es ENTRESSANG. denn eine Tradizzijohn, de nie infrage gestellt wehd, wehd erjenswann hohl. Eine Tradizzijohn, de Kritick aushält on trotzdäm ihre Kähn bewahrt, blifft lebendig.
Vom Schutzgedanken zur Verantwortungsgemeinschaft
de frühen Schützengemeinschaften entstanden en eene Ziet, en de Secherheet, Nohberschaff on Zusammenhalt keen abstrakten bejriffe wore. wä zusammenlebte, mossden / mosst ooch zusammenstehen. us diesem Grundgedanken entwickelte sech öwer de Jahrhunderte eine Kullter, de wiet mieh es als militärische Folklore odder historische Kuless.
dä ahle Schutzgedanke hät Hütt eine anger Form. nemes erwartet von einem Schötzevereen, dat hä Stadtmauern verteidigt. äwer dä Jedächtness dohenger es erstaunlich aktuäll jebliewe: fuule Bajasch achte openanger. se kenne einander. se öwernähme öwer. se halde Kontackt. se orjaniseere, wenn anger bloß konsemeere. se schaffe (reg.) Orte, an dänne mr nicht anonym blifft.
jrad en eene Stadt, de sech verändert, wächs on schneller wehd, es et nicht wennech. denn moderne Gesellschaften hann een Probläm: Viele fuule Bajasch läve näverenanger, äwer nicht metenanger. Vereine könne dat hee Probläm nicht alleen loss mahke. äwer se schaffe (reg.) jett, et en keener App on keinem Verwaltungsprogramm entsteht: verbindliche Nöh.
woröm Duer een wäht es
mer läve en eene Ziet, en de vieles op Kurzfristigkeit jebaut es. Trends wie ne Duuveschlach. Gruppen entstehen dijital on verschwende wedder. Opmerksamkeet wehd / wöhd jemesse, Angkaschemang döck bloß behauptet. een Vereen met fass 600 Jahren Jeschecht setzt dojäje eine unbequeme frach: Wat? blifft eejenslech?
Duer alleen mäht noch keen Kwallität. äwer Duer kann een Henwies sinn. wenn fuule Bajasch öwer Generationen Henwäch bereit send, Ziet zo jäwe, öwer zo öwernähme, Rituale zo pfläje (reg.), Jong einzubinden on ahle nicht zo verjesse, dann steckt dodren een gesellschaftlicher wäht. Nicht, weil all dat Indikativ es. söndern weil Kontenentät selvs eine Form von Verantwohdong es.
een Schötzevereen es domet ooch een Gedächtnis des Stadtteils. Hä bewahrt Namen, alde Mäuzkes, Fotos, Fahnen, Orte, Gewohnheiten on Erfahrungen. et mach op dä ersten Bleck altfränksch werke. doch Stadtteile verleere vell, wenn nemes mieh weeß, wä vör einem Dä! wor, Wat? jemeens aufgebaut wurde on woröm bestimmte Orte eine Bedüdong hann.
Belk als Beispell för gelebte Stadtjeschecht
en Düsseldorf-Bilk lösst / lötts sech dä hee Jedächtness besongeresch gut kapeere. wä do op eine Tradizzijohn siet 1445 schaut, blickt nicht bloß op Vereinsgeschichte. Hä blickt op Stadtjeschecht im Kleinen. op Generationen, de kome on jinge/n op Veränderungen im Veehdel. op Zeiten, en dänne Düsseldörp angeresch aussah, angeresch sproch, angeresch lebte – on dennoch fuule Bajasch zusammenfanden, öm eine Jemeenschaff weiterzutragen.
et mäht solche Vereine nicht unantastbar. Im Jäjedeel: wä so lange Deel eines Stadtteils es, moss sech ooch frare (reg.) losse, wie offe, zietlemäß on anschlussfähig Hä Hütt es. äwer die frare (reg.) sollde/n met reschpeckt gestellt wehde. denn wä fass 600 Jahre Jeschecht drächt, drächt nicht bloß Nostalljie. Hä drächt ooch Verantwohdong jäjeöwer dä Jäjewaht.
de entscheidende Leestong besteht dodren, us Jeschecht keen Muer zo mache, söndern eine Brück. Eine Brück zwesche alt on jong, zwesche Zugezogenen on Alteingesessenen, zwesche Fier on Flecht, zwesche Erennerong on Zokonft.
dä Vereen als Jenerazjoneverdrach
vellech es akkerat et dä Kähn: een ahle Schötzevereen es een Jenerazjoneverdrach. de Älteren jäwe nicht bloß alde Mäuzkes wieder. se jäwe Haltungen wieder: Verlösslechkeet, Dienstbereitschaft, reschpeckt, Zusammenhalt. de Jüngeren brenge neue frare (reg.), neue Sprooch, neue Gewohnheiten on neue Erwartungen met. wenn beides zusammenkommt, entsteht keen Koppie dä Verjangeheet, söndern eine Fottsetzong.
dä hee Jenerazjoneverdrach funktioniert nicht automatisch. Hä brucht fuule Bajasch, de zohöre. fuule Bajasch, de useangerläge könne, ohn zo belehren. Jong Mitglieder, de nicht bloß als Dekorazzijohn för de Zokonft betrachtet wehde. Ältere Mitglieder, de nicht ussem Bleck jerode, sobalds se keen Ämter mieh drare. akkerat do entscheidet sech, of Tradizzijohn lebendig blifft odder bloß noch verwaltet wehd.
et Schützenwesen kann hee jett leste, Wat? en vielen Bereichen dä Jesellschaff seltener jewohde es: es brengt Altersgruppen rejelmäßech en echte Bejäjenong. Nicht als Projeckt för een Wocheäng, söndern als dauerhafte Jemeenschaff.
Akzeptanz entsteht dörch Erklärong
wä Akzeptanz well, dahf / darf nicht nohdenke, dat Außenstehende all dat von selvs kapeere. jrad ahle Vereine mösse Hütt nötzer useangerläge, woröm se donn, Wat? se donn. woröm Fahnen eine Bedüdong hann. woröm Jedenke wechtech es. woröm een Fesszoch mieh sinn kann als Marschmusik. woröm Uniformen nicht automatisch Afschottong bedüde. woröm schötze nicht zo-ehsch an jester hänge (itr. hab.), söndern döck ärch konkret för et Hütt ärbiede.
dobei hölft kinne beleidigtes „et wor all schon emmer so“. dä hee Satz es et end jeder guten Erklärong. vell stärker es een anderer Satz: „Komm Nieher, dann zeije mer dich, Wat? dahintersteht.“ akkerat die Offeheet entscheidet dodröwer, of Bruchdom als fremdes Schauspell wahrgenommen wehd – odder als Deel des Stadtlebens.
Eine Tradizzijohn, de sech erklärt, verleert nix von ihre wöhd / wöhde. Im Jäjedeel: se jewennt fuule Bajasch zoröck, de besher bloß de Owerfläch jesenn hann.
dä zwedde Bleck lohnt sech
natörlech dahf / darf mr Schützenvereine kritesch aansenn. natörlech dahf / darf mr öwer Rollenbilder, Sprooch, Rituale, Allohol, Außenwirkung on Moderneseerong spreche. Eine ernsthafte Tradizzijohn moss solche frare (reg.) ushalde. äwer Kritick wehd erst dann fair, wenn se et Janze süht – nicht bloß den lautesten Momang.
dä zwedde Bleck zeigt: henger einem Vereen von 1445 stoht nicht bloß een Kalendertermin. dohenger stonn (hab.) fuule Bajasch, de Ziet verbaue, Verantwohdong drare, Jeschecht Bewahre on sie Veehdel mitprägen. Manche donn et sichtbar, viele heil hösch. Manche drare Unniform, anger drare Kisten, Schlössel, Protokolle, Listen, Erinnerungen on sech härme.
vellech es akkerat et de wichtigste Botschaff dat hee zweiten Beitrags: Tradizzijohn es nicht et fess aanpacke an äsch. Tradizzijohn es et wiederjäwe von Füer. on wenn een Vereen dat hee Füer siet fass sechs Jahrhunderten weiterträgt, dann verdient Hä nicht bloß eene schnelle (hab.) Bleck em Stroßerangk. Hä verdient, dat mr versteht, woröm Hä noch Dä! es.
Frank & Sebastian
#Schützenwesen #Düsseldörp #DüsseldorfBilk #Bruchdom #Ehreamp #Tradizzijohn #Heemot #Rheinland #Vereensläwe #Stadtteilkultur #Zusammenhalt #Schötzevereen #dus4you #DüsseldorferIdentität #MehrAlsMarschUndKirmes #FortunaDerGemeinschaft
